ح. انگليس
فلورنس وورستري1
مورخ انگليسي، راهب وورستري، در 1118، درگذشت. تاريخ وقايع2 مربوط به دورهٴ 450 ـ 1117، را نوشت. شرح وقايع تا سال 1082، بيشتر از كتاب ماريانوس اسكوتوس (نيمهٴ دوم سدهٴ يازدهم)، اقتباس شده است. جان وورستري از معاصران فلورنس دنبالهٴ آن را تا سال 1141، نوشت. تكملههاي ديگري تا سال 1295، در دست است.
ويليام مالمزبري3
بنديكتي و مورخ انگليسي، در حدود 1180، در جنوب انگلستان زاده شد، در صومعهٴ مالمزبري در ويلتشاير زندگي كرد. بهترين وقايعنگار انگليسي عصر خويش، نخستين مورخ بعد از بيد كه نهفقط كوشيد وقايع را شرح دهد، بلكه روابط علت و معلولي آنها را هم بيان كند. در حدود 1120، تاريخ پادشاهي انگليس4 را در پنج كتاب نوشت (تحرير دوم در 1127)، كه مربوط به سالهاي 449 ـ 1127 بود؛ در 1125، تاريخ اسقفنشينهاي انگليس5 را در پنج كتاب (از آغاز تا 1120؛ 1140) نوشت؛ تاريخ نو6 شرح وقايع سالانه از 1125 تا 1142؛ و در حدود 1129 ـ 1139، رسالهاي مخصوص در باب قدمت صومعهٴ گلاستونبري7 نوشت، كه او خود مدتي در آنجا اقامت كرده بود.
ط . ويلز
جفري مونماوثي8
تاريخنويس ويلزي، كه در مونماوث زاده شد يا تحصيل كرد، در 1129، در آكسفورد بود، از حدود 1140، تا زمان مرگش در 1154، در للانداف مقيم شد. در 1151 ـ 1152، اسقف سنت آساف شد. در 1136، تاريخ بريتانيا9 را به اتمام رساند (تحرير بعدي در 1147)، كه از لحاظ تاريخ سياسي فاقد اهميت است، و بيشاز آنچه تاريخ باشد اساطير است، و تاريخ ازمنه جنبهٴ خيالي دارد، ولي از لحاظ تاريخ ادبيات و هنر داراي اهميت ويژهاي است. اين تاريخ بيشتر براساس